Van fjorden tot vriendschap: onze onvergetelijke motorreis door Noorwegen

In juli 2024 maakten vijf leden van het Thames Valley Chapter een once-in-a-lifetime motorrit door Noorwegen

Tekst: Duncan Feakes

Inleiding
“Het gebrul van onze motoren weergalmde door de mistige fjorden terwijl we over de Atlantic Road reden met steile kliffen die zich in het ijskoude blauwe water beneden stortten.”

In juli 2024 begonnen Mohit en Payal Khanna, Andy Millar, Neil Robbins en ik aan een droommotorreis naar Noorwegen – een land van fjorden, gletsjers en enkele van de meest epische wegen ter wereld. Het primaire doel van de reis was om de Noorse Nationale H.O.G.^® Rally in Savalen bij te wonen, maar we konden onmogelijk gewoon rechtstreeks naar de rally en terug gaan. We moesten van de gelegenheid gebruik maken om te zien wat Noorwegen te bieden had. Deze reis ging daarmee niet meer alleen over het verkennen van Noorwegen, maar om het verleggen van grenzen, het genieten van de vrijheid van de open weg en het verdiepen van vriendschappen.

Planning en voorbereiding
Het idee voor de reis werd voor het eerst geuit in 2023 toen ik een advertentie voor de rally op Facebook tegenkwam. “Wie heeft er zin in een reis naar Noorwegen?” was de eenvoudige zin die onverwacht positieve reacties kreeg. Natuurlijk is het gemakkelijk om blasé te zijn over zaken als afstand, tijd en kosten wanneer de voorgestelde reis nog ongeveer een jaar verwijderd is.

Ik ging meteen aan de slag met het opstellen van een ruw haalbaarheidsplan voor de reis, inclusief voorbeelden van stops, hotels, veerboten, enzovoort. We waren het er al snel over eens dat dit iets was waar we ons allemaal voor wilden inzetten, dus gingen we aan de slag en bespraken we mogelijke routes, must-see bezienswaardigheden en must-ride-wegen. Zoals je je waarschijnlijk kunt voorstellen, hebben we een behoorlijk aantal wijzigingen gemaakt voordat we het eens werden over het definitieve plan. Uiteindelijk waren we het er allemaal mee eens. Het enige wat we nu moesten doen was de reserveringen maken en de dagen aftellen. Natuurlijk moest ik ook aan Janet, mijn lankmoedige vrouw, uitleggen dat ik weg zou zijn tijdens onze 40-jarig huwelijksjubileum en dat ik eerder in het jaar met haar verjaardag in Frankrijk was. Op de een of andere manier kwam ik ermee weg.

De reis begint
Op een zeer vroege ochtend in juli ontmoetten drie Harley-Davidson leden elkaar in Ashford, Verenigd Koninkrijk, klaar om via Le Shuttle naar Frankrijk te gaan om hun avontuur te beginnen. Ja, dat klopt – drie! Zie je, tijdens de planningsfase besloten Neil, Andy en ik, vol bravoure en overmoed, dat we in slechts één dag van Ashford, VK, naar de grens tussen Duitsland en Denemarken zouden rijden. De o zo verstandige Mohit en Payal hadden besloten om een paar dagen eerder te vertrekken en er wat langer over te doen om de heenreis te maken.

Dag één bedroeg meer dan 560 mijl (900 kilometer) op de motor en zelfs meer voor Neil die had besloten om ‘s ochtends vanuit Reading weg te rijden. Het was een lange dag, bestaande uit vele, eindeloze kilometers op de snelweg en onvermijdelijke files. Iemand had ons verteld dat je in Duitsland beter niet kunt filerijden, dus deden we dat niet… in het begin! Na talloze kilometers langzaam verkeer gooiden we de voorzichtigheid over boord en doken we tussen de auto’s. In tegenstelling tot rijden in Engeland, was het alsof we de zee spleten. Het verkeer leek een rijstrook voor ons vrij te maken, en we gleden erdoorheen, enigszins geamuseerd door het aantal motorrijders dat geduldig wachtte om achter ons aan te rijden en er ook van te profiteren.

Na een reis door vijf landen kwamen we aan het begin van de avond aan in ons hotel dat net ten zuiden van de Deense grens lag. Iedereen die wel eens met Andy heeft gereisd, zal niet verbaasd zijn te horen dat Bessie ‘een beetje liefde’ nodig had. Daarom pakte Andy de gereedschapsriem en gingen Neil en ik de deur uit om pizza te halen.

Dag twee was een snelle rit door Denemarken naar Hirtshals om onze veerboot naar Kristiansand, Noorwegen, te nemen om zo onze reis goed te beginnen.

Hoogtepunten van de reis

Lysevegen
Het rijden over de Lysevegen-weg naar Lysebotn was een onvergetelijke afdaling in een van de meest adembenemende landschappen van Noorwegen. Beginnend op de top bood het 29 km lange traject ons 27 opwindende haarspeldbochten die zich een weg naar beneden slingeren naar de pittoreske Lysefjord. De rit begint met een prachtig panoramisch uitzicht op de omliggende fjorden en bergen en gaat geleidelijk over in een spannende reeks van krappe bochten en steile hellingen. Halverwege passeerden we een dramatische tunnel van 1 km (die een haarspeldbocht bevatte en ook aanvoelde als de ingang van het hol van een Bond-schurk) die opent naar adembenemende uitzichten die ons steeds dichter naar het charmante dorpje Lysebotn leiden. Deze rit was een technische uitdaging met een ongeëvenaard landschap waardoor het absoluut een rit was die op je bucketlist zou moeten staan.

De volgende dag, nu met vijf mensen op vier motoren, mochten we deze ongelooflijke weg weer op rijden. Het enige nadeel was dat de weg vanwege een wielerwedstrijd zou worden afgesloten, dus we moesten aanzienlijk eerder vertrekken dan oorspronkelijk gepland, maar de uitzichten in het ochtendlicht waren het waard. We reden langs ongelooflijk mooie fjorden, klommen over Hardangervidda op meer dan 1.600 meter hoogte en reden langs gletsjers vol blauw ijs. Dit zou een thema voor de reis worden.

Stegastein Viewpoint
Toen we de avond voor ons bezoek aan Stegastein in ons hotel aankwamen, ontdekten we dat al het hotelpersoneel ontslag had genomen en die ochtend reeds weg was! Het werd al snel duidelijk dat de kerel van de receptie geen ervaring had met dit werk. Na ongeveer 10 minuten van verwarring besloot Mohit te onthullen dat hij Noors spreekt, dus lieten we hem zijn gang gaan. We ontdekten ook dat het restaurant niet open was en dat er niets in de buurt was. Ze waren echter zo vriendelijk om voor ons een traditionele Noorse stoofpot te koken die we zeer dankbaar accepteerden. We hadden niet verwacht dat ze zo’n fantastische maaltijd zouden serveren. Wat een geweldige gastvrijheid.

Dus, op naar Stegastein. De route ligt hoog boven de Aurlandsfjord en begint in het charmante dorpje Aurland. Van daaruit slingert hij zich een weg omhoog tegen de berghelling over een smalle, bochtige weg. Naarmate we hoger kwamen, onthulde elke draai en bocht steeds meer verbluffende uitzichten op de fjord en de omliggende toppen. Het uitkijkpunt zelf is een wonder van modern design, een houten platform dat zich 30 meter uitstrekt vanaf de berghelling en een panoramisch uitzicht biedt op het 650 meter lager gelegen fjord.

Trollstigen
Oorspronkelijk waren we van plan om Trollstigen te veroveren, het legendarische ‘trollenpad’ met zijn 11 haarspeldbochten en dramatische kliffen. Vlak voor onze reis hoorden we echter dat de weg was afgesloten vanwege een recente aardverschuiving.

Onverschrokken reden we naar de bodem van de vallei voor onze overnachting. We konden naar de voet van de afdaling rijden voor foto’s, maar moesten accepteren dat het er nou eenmaal niet in zat. Ik denk dat we gewoon terug moeten gaan!

The Atlantic Road
Eén van de meest iconische stukken van de reis, de Atlantic Road, voelde aan als rijden op het water. We hadden al maanden voorpret en de realiteit stelde ons niet teleur.

Onder een stralende zon ontvouwde de weg zich voor ons in adembenemende pracht, met sierlijke bochten en uitgestrekte bruggen die boven de zee leken te zweven. We konden volop genieten van de ervaring doordat er weinig verkeer was. We pauzeerden vaak om te genieten van het uitzicht en foto’s en video’s te maken waarmee we amper de magie van het moment konden vastleggen.

Norway National H.O.G. Rally
Een hoogtepunt van de reis was het bijwonen van de Norway National H.O.G. Rally, die georganiseerd was door het Trondheim Chapter. Met deelnemers uit meer dan een dozijn landen was het evenement een viering van kameraadschap en gedeelde passie voor het rijden op Harley-Davidsons. We waren vereerd om het Verenigd Koninkrijk te vertegenwoordigen naast een gezelschap van vergelijkbare grootte van het Rolling Hills Chapter. De energie van het evenement gecombineerd met de kans om in contact te komen met motorrijders van over de hele wereld, maakte het tot een onvergetelijk hoogtepunt van onze reis.

De ervaring van het motorrijden in Noorwegen
De Noorse wegen zijn een paradijs voor motorrijders. Soepel en goed onderhouden slingeren ze door adembenemende landschappen. De smalle wegen en het onvoorspelbare weer vroegen echter om constante aandacht. We kregen ook te maken met wegafsluitingen en wegwerkzaamheden, die vaak vele uren aan de reis konden toevoegen. Gelukkig zijn de veerboten over de fjorden regelmatig, efficiënt en goedkoop. Ze voegden ook een andere dimensie toe aan onze reis. Elke uitdaging was de moeite waard voor het uitzicht op door gletsjers gevoede rivieren, spiegelachtige meren en eindeloze bossen.

Het is niet verwonderlijk dat we tijdens onze reis vele, vele, vele tunnels tegenkwamen. Sommige waren minder dan 100 meter, sommige waren meer en sommige liepen door bergen heen. Een tunnel die het vermelden waard is, is de Lærdal Tunnel die 24,5 km lang is en een rotonde heeft. Zoiets kom je niet elke dag tegen.

Conclusie
We legden meer dan 5.500 km af, reisden in negen dagen door acht landen en het was een reis die niemand van ons zal vergeten. Noorwegen liet ons met ontzag achter, niet alleen voor de landschappen en de mensen, maar ook voor de vreugde die we vonden in de reis zelf. Als Noorwegen nog niet op je bucketlist staat, zou dat absoluut wel het geval moeten zijn. Pak je spullen in, grijp je vrienden en rijd het avontuur van je leven tegemoet. Het land van trollen, fjorden, gletsjers en tunnels wacht op je, klaar om je ademloos achter te laten en te laten verlangen naar meer.

---

Trefwoorden: