Terugblik op 17 jaar Harley-Davidson Museum

Het Harley-Davidson Museum^™ is een must-see voor iedereen die een reis plant naar de bakermat van de Motor Company. Nu we 17 jaar oud zijn, kijken we terug op hoe ver we zijn gekomen

Tekst: David Kreidler, curator tentoonstellingen, Harley-Davidson Museum

Als het gaat om de historische collectie van Harley-Davidson, is de geschiedenis (ironisch genoeg) een beetje een mysterie. Rond 1919 vroegen de oprichters van het bedrijf om één nieuwe motorfiets per jaar te bewaren en op te slaan, waarmee een traditie begon die tot op de dag van vandaag voortduurt.

Maar de collectie is veel meer dan motorfietsen. Hij omvat ook duizenden kleinere stukken en papieren dossiers. Wie heeft deze gered en waarom? Dat blijft een beetje gissen en logisch nadenken. Het is niet bekend of één persoon een bewuste beslissing heeft genomen om dat materiaal te bewaren, of dat meerdere mensen op dat idee kwamen, of dat het is gebeurd omdat de Motor Company letterlijk nooit zijn oorspronkelijke steenfabriek aan Juneau Avenue in Milwaukee, Wisconsin heeft verlaten.

Wat wel bekend is, is dit: samen is het een verbluffend complete collectie, die inzicht geeft in Harley-Davidson vanaf de vroegste dagen tot heden. 

Wat de oorsprong ook is, de motorencollectie heeft een grotendeels verborgen bestaan gehad. Op enig moment is de collectie tijdelijk verdeeld tussen Milwaukee en de York Factory in Pennsylvania. Behalve dat een deel van de collectie een aantal jaren in York te zien is geweest, was bijna alles – motoren, kleinere stukken en documenten – lange tijd verborgen achter slot en grendel. Weinig Harley-medewerkers hebben ooit de breedte van de collectie gezien.

Dat begon te veranderen halverwege de jaren ’90, toen de archieven werden geprofessionaliseerd en al het materiaal werd verzameld en georganiseerd. De informatie in de collectie werd toegankelijker gemaakt voor werknemers, om hen te helpen bij hun dagelijkse werk. Technici, marketing, juridische zaken, licenties en kleding en andere afdelingen hadden al snel meer toegang tot de materialen.

Een paar jaar later, in de aanloop naar haar 100^ste verjaardag, begon de Motor Company serieus te onderzoeken of een museum een optie was. Maar een museum openen dat een nieuw licht werpt op een bedrijf, is geen sinecure. De meeste motorcollecties – hoe fantastisch ook – zijn vooral voor liefhebbers die geen hulp nodig hebben om te begrijpen hoe geweldig bijvoorbeeld een volledig originele Harley-Davidson® EL uit 1936 – ook bekend als de ‘Knucklehead’ – met 150 km op de teller is. Voor hen hoeft die motor niet in de juiste context te worden geplaatst, omdat ze het verhaal al kennen.

Harley-Davidson wilde echter niet alleen voor hardcore motorliefhebbers een museum maken. The Motor Company wilde een plek voor mensen met een breed scala aan interesses om de H-D-geschiedenis te bezoeken, ervan te genieten en ermee in contact te komen. Toen het oorspronkelijke curatorenteam aan de eerste exposities werkte, concentreerden ze zich daarom op de mensen van Harley-Davidson. Motoren werden, net als de historische ‘Serial Number One’ uit 1903, in de context van hun tijd geplaatst.

Voor andere exposities kozen de curatoren voor ongewone verhalen uit de geschiedenis van Harley. Wist je bijvoorbeeld dat Harley-Davidson ooit marktleider was in de golfkar-business? Dat de Motor Company ooit korte tijd een boot en een sneeuwscooter produceerde? Voor gasten die dat niet wisten, biedt de expo met deze curiosa een heerlijke en gedenkwaardige verrassing.

Andere verhalen kwamen bij toeval tot stand. In 2011 spoelde een opslagcontainer met een Harley-Davidson Night Train^® uit 2004 de zee op toen de tsunami Japan verwoestte. De container zonk niet, maar werd meegesleurd door de stromingen van de Stille Oceaan, totdat hij aanspoelde op een strand in British Columbia. De eigenaar, die de ramp had overleefd, gaf de machine aan het museum, waar hij nog steeds te zien is – een gedenkteken voor de slachtoffers van die tsunami.

Het team van het museum heeft daarnaast speciale tentoonstellingen gepresenteerd met geleende stukken die tijdelijk in het museum te zien zijn geweest. Deze exposities – die meestal kort lopen – presenteren onderwerpen die soms specifiek zijn voor een bepaald thema, zoals de retrospectieve tentoonstelling in 2015 over de carrière van Willie G. Davidson. Met items geleend uit de persoonlijke collectie van de legendarische ontwerper en H-D-manager, volgde de expositie zijn leven vanaf zijn jeugd, waarin hij opgroeide rond de Motor Company (zijn vader, William A. Davidson, werd president toen Walter Davidson in 1943 stierf) tot zijn iconische ontwerpen en de invloeden die hem inspireerden.

Andere speciale exposities onderzochten onderwerpen die motorrijden verbinden met een bredere cultuur. In 2014 duidde The American Road de oorsprong van de roadtrip en de Americana langs de wegen in de VS. De expo omvatte een 11 meter hoog neon-motelbord en een ‘huisauto’ uit de jaren 1930 – een vroege voorouder van de nu alomtegenwoordige camper.

Daredevils, een expositie uit 2019, vertelde gasten over de oorsprong van doodsverachtende motoroptredens. Die expo omvatte een heel oud en zeer groot familiestuk: een 13 meter hoge ijzeren Globe of Death, uitgeleend door Erwin Urias en zijn familie. De stellage was in de jaren 1910 door zijn overgrootvader in Brazilië gebouwd en kwam mee van Zuid-Amerika naar Noord-Amerika toen de familie naar het noorden verhuisde.     

De exposities van het Harley-Davidson Museum^™ zijn niet statisch en ze bewegen met de tijdsgeest mee. Er zijn fototentoonstellingen geweest die de diepten van de archiefcollectie peilen en andere die pronken met de hedendaagse custom culture. Weer anderen laten zien hoe een nieuw model motorfiets wordt ontworpen, ontwikkeld en gebouwd. Dit is tenslotte het Harley-Davidson Museum. Omdat jij blijft rollen, doen wij dat ook. Ride on!

---

Trefwoorden: