Poolse rijders reden The Hope Tour voor een doel dat hen na aan het hart ligt

Drie rijders maakte een geweldige tour om hoop te bieden aan een jonge kankerpatiënt, en voelden daarbij ze de H.O.G.-spirit waar ze ook reden. Dit is hun 8.552 km lange verhaal…

Deze lange trip was meer dan zomaar een tour. Het was een epische reis om hoop te bieden aan een hele dappere jongeman. Michał Milczarek, een 15-jarige jongen uit Polen, voert zijn eigen stille oorlog tegen een wrede tegenstander: neuroblastoom, een vorm van kanker die het zenuwstelsel aantast. Harley Owners Group^®-leden Anna en Adrian Dąbek gingen samen met hun 12-jarige zoon een 31-daags avontuur aan, waarbij ze 16 verschillende landen en 24 H-D^®-dealers bezochten, allemaal om geld in te zamelen voor de levensreddende behandeling van Michał. En om te laten zien dat goede wil echt bergen kan verzetten.

Overal waar The Hope Tour hen bracht, werden Anna en Adrian met open armen ontvangen en stuitten ze op een gemeenschapsgevoel dat amper te beschrijven is. “We zijn geen extreme atleten. We jagen niet op Guinness World Records”, vertellen ze. “We zijn twee leraren en ouders met een passie voor motoren en met harten die niet onverschillig kunnen blijven. Overal waar we onderweg kwamen, troffen we mensen met een even groot hart, die ons elke kilometer steunden.”

Dit is hun verhaal.

Opstappen en gaan
We vertrokken vanuit Komorniki in Polen – een stad waarvan de inwoners en lokale autoriteiten vanaf het begin onderdeel waren van deze missie. Ons doel was om zoveel mogelijk Harley-Davidson^®-dealers en -chapters te bezoeken, flyers uit te delen, het verhaal van Michał te delen en zoveel mogelijk harten – en donaties – te winnen.

We gingen op pad met zadeltassen vol flyers, met T-shirts die de missie promootten en harten vol hoop én onzekerheid. We wisten dat deze reis over veel meer ging dan bezienswaardigheden en dat het een test zou worden – van onze uitrusting, onze zenuwen en het weer. Dit was geen vakantie, dit was een missie.

Eenmaal onderweg deelden we foto’s en updates op onze Facebook-pagina waarin we mensen opriepen te doneren.

Groene heuvels en gouden harten
Op doorreis door Slowakije en Hongarije ontmoetten we mensen die ons totaal niet kenden, maar toch vroegen hoe ze konden helpen. En later in Roemenië kon zelfs noodweer de vriendelijkheid van de mensen en de schoonheid van de Karpaten niet overschaduwen. De Transfăgărășan en Transalpina zijn echt droomwegen voor motorrijders!

In Boekarest had Anna’s Fat Boy^® na de zware bergwegen wat remonderhoud nodig. Het team van Harley-Davidson Boekarest heeft, toen het hoorde over ons doel, de service volledig gratis uitgevoerd.

Warmte, kruiden en vrijgevigheid
Toen we Bulgarije binnenreden, kregen we te maken met veel warmte – zowel van de mensen als van de zon. De Zwarte Zee, adembenemende uitzichten, geweldig eten en onvoorspelbare wegen begeleidden onze trip. En in Istanbul kreeg het begrip gastvrijheid een hele nieuwe dimensie.

Op de Grand Bazaar schonk een man genaamd Abdullah ons een sjaal voor Michał, zonder verdere vragen te stellen. We bezochten twee H-D-dealers en de werkplaats van TT Custom Choppers, waar we de legendarische Tarhan Telli ontmoetten, maker van enkele van ‘s werelds meest unieke customs. Zijn passie, vrijgevigheid en spirit hebben een diepe indruk op ons achtergelaten en dit is een moment dat we nooit zullen vergeten.

Blauwe luchten en innerlijke rust
Na het hectische verkeer van Istanbul was Griekenland als balsem voor de ziel. Cicaden, de Egeïsche Zee, fantastisch eten en overal lachende gezichten. We hadden deze pauze echt even nodig. We waren moe en Adrians Road King^® had een nieuwe brandstofpomp nodig. Het vriendelijke team van V-Twin Motor Inn in Thessaloniki hielp ons in een mum van tijd weer op weg, ondanks de verzengende hitte.

Onze trouwe Harley’s – een Fat Boy uit 2001 en een Road King uit 2003 – presteerden briljant tijdens de reis.

Wild en oprecht
In Albanië voelden we ons echte ontdekkingsreizigers tussen torenhoge bergen en prachtige meren (zoals het meer van Ohrid en het meer van Shkodër). De natuur was rauw, krachtig, vredig. Dit land greep ons. De kronkelende wegen, de verse vis, de ongerepte natuur en vooral de onvoorstelbare vriendelijkheid van iedereen die we hebben ontmoet is onvergetelijk.

De Balkan op zijn best
We hadden perfect weer en opwindende wegen op onze route door Montenegro, Bosnië en Herzegovina en Kroatië. De kust van Kroatië is zo adembenemend dat het moeilijk is om niet om de paar kilometer te stoppen voor foto’s.

In Bosnië en Herzegovina zagen we iets dat we nooit zullen vergeten… een Poolse motorrijder met een witte baard op een Knucklehead uit 1937! We hadden meteen een klik – dat is de kracht van Harley-Davidson. De motoren, of ze nu 20 of 90 jaar oud zijn, wekken verwondering, passie en het gevoel dat alles mogelijk is.

Geschiedenis, snelheid, schoonheid
We passeerden de wijngaarden van Slovenië en draaiden naar het zuiden, naar het motorgekke hart van Italië. In het Museo Mille Miglia zagen we wat motorsport ooit betekende: klinkerwegen, minimale bescherming, stalen zenuwen en ronkende motoren.

Van daaruit namen we de Mont Blanc-tunnel naar Frankrijk en reisden we door Annecy, Dijon en Amiens. Die plekken zaten vol geschiedenis, charme en meer Harley-rijders, die hun garages en hun hart openden voor onze zaak. We hebben daar meerdere oude vrienden ontmoet en talloze nieuwe gemaakt.

Het laatste stuk
In België werden we herenigd met een aantal oude H.O.G.^®-vrienden en maakten we een korte omweg naar Nederland om te stoppen bij de Dutch Hills Harley-Davidson dealer. Daarna ging het verder naar Thunderbike Harley-Davidson in Hamminkeln, Duitsland, waar we een cap en T-shirt voor Michał kregen. Toen we het einde van onze reis naderden, namen we de beroemde Duitse Autobahn en maakten we een triomfantelijke rit naar huis in Polen.

Tranen van vreugde
Terug thuis: de was, winkelen, e-mails wegwerken en, het belangrijkste, Michał weer ontmoeten! In aanwezigheid van zijn moeder, oma en opa gaven we hem alle cadeaus – ons merktourshirt, de sjaal uit Turkije, coole spullen van Thunderbike en 21 pokerchips van de verschillende dealers die we onderweg bezochten. De glinstering in zijn ogen was onbetaalbaar.

En dan? Wat blijft er over? Herinneringen, nieuwe vrienden in heel Europa en, het beste van alles, de wetenschap dat we Michał samen meer dan geld hebben gegeven – we hebben hem hoop gegeven en het bewijs dat hij niet alleen staat in zijn strijd.

Dankzij de mensen die we onderweg hebben ontmoet en degenen die ons op afstand hebben gesteund, is de inzamelingsactie succesvol geweest. Maar we zijn er nog niet – Michał heeft nog steeds hulp nodig. Zijn strijd gaat door en we zullen aan zijn zijde blijven staan tot hij beter is. Iedereen is meer dan welkom om te helpen, en je kunt zijn donatiepagina hier vinden.

Onze reis heeft ons en onze 12-jarige zoon veel levenslessen geleerd. En overal voelden we de H.O.G.-broederschap. Mensen vroegen niet waarom we onderweg waren, ze vroegen “wat kunnen we doen om te helpen?” Wij geloven dus in een happy end van dit verhaal!

---

Trefwoorden: