Harley-Davidsons racegeschiedenis: deel één

Harley-Davidson gaat al lange tijd voorop in het najagen van snelheid. In dit eerste deel van een tweedelige serie bekijken we per decennium onze belangrijkste prestaties

Liefhebbers racen al meer dan een eeuw met Harley-Davidsons. Niets is te vergelijken met het najagen van die sensatie die komt met snelheid, wendbaarheid en triomf op het circuit. Hier blikken we terug op enkele hoogtepunten uit het indrukwekkende raceverleden van de Motor Company…

Jaren 1900
Op 4 juli 1905 kende de Chicago Motor Club Walter Davidson de eerste prijs toe in de 10-mijl lange Open, die hij in iets meer dan 19 minuten voltooide. Hij bleef succesvol in afstandswedstrijden, behaalde een perfecte 1.000 punten bij de jaarlijkse Federation of American Motorcyclists’ Endurance and Reliability Contest in 1908, en bewees de kwaliteit van zijn motorfiets met een zuinigheidsrecord van 188,234 mijl (302,9 km) per gallon (3,78 liter), slechts drie dagen na zijn overwinning op de afstand. Het nieuws over de extreem sterke Harley-Davidson verspreidde zich al snel.

Jaren 1910
In 1910 eindigden Harley®-rijders in minstens zeven verschillende evenementen in de VS als eerste in races, endurance wedstrijden en hill climbs. In 1913 werd de eerste Racing Department opgericht onder het toeziend oog van William S. Harley en de Motor Company ging het jaar daarop formeel aan motorraces meedoen. Het duurde niet lang voordat team Harley-Davidson de “Wrecking Crew” werd genoemd vanwege hun indrukwekkende dominantie in de sport.

Jaren 1920
Dit bleek een record-decennium voor H-D te zijn. Het team begon experimentele time trials te rijden op Daytona Beach, waarbij ze officiële en niet-officiële records vestigden. Op 16 februari 1920 reed Leslie “Red” Parkhurst een kilometer in 19,98 seconden en een mijl in 32,45 seconden, met snelheden van 180 km/u. Slechts een jaar later, op 22 februari, werd Otto Walker de eerste rijder die tijdens een motorrace de 100 mijl/u overschreed, en het succes zette zich voort in 1921 met Harley-Davidson-rijders die elk nationaal kampioenschap wonnen. Verschillende grote namen maakten hun debuut in de jaren 1920, waaronder de getalenteerde dirt track-racer Joe Petrali, de iconische Harley-Davidson “Peashooter” en de speciale bovenklepper 45-inch V-Twin.

Jaren 1930
Met een sterke start van het decennium veroverde Bill Davidson Jr. de eerste plaats in de Jack Pine endurance race, waarbij Harley-Davidson-rijders alle individuele klassen aanvoerden. Tegen die tijd maakte Joe Petrali indruk en in 1932 werd hij de eerste persoon in de geschiedenis van de American Motorcyclist Association (AMA) die in hetzelfde jaar nationale kampioenschappen op dirt track en hill climbs veilig stelde – een prestatie die hij zou herhalen in 1933, 1935 en 1936. In 1935 wonnen Joe en de Peashooter 13 AMA nationale dirt track races en braken daarbij vier records. In 1937 reed hij met twee Harley’s naar nieuwe landsnelheidsrecords in hun klassen, waarbij hij 136,183 mijl/u (219,165 km/u) behaalde op een 61-cubic-inch (999 cc) machine.

Jaren 1940
In 1940 won Babe Tancrede de Daytona 200 op een WLDR-model. In 1946 introduceerde Harley-Davidson een van zijn beste dirt track-racers ooit: de 45-cubic-inch flathead WR. Vervolgens, in 1947, won dirt track-coureur Jimmy Chann de eerste van drie opeenvolgende AMA Grand National Championships, waarmee het decennium feestelijk werd afgesloten voor Harley-racing!

Jaren 1950
De raceprestaties bleven in de jaren ’50 op hoog niveau, te beginnen met Larry Headrick die het AMA Grand National Dirt Track Championship won voor Harley-Davidson. In datzelfde jaar wonnen H-D®-rijders 18 van de 24 nationale kampioenschappen, waarmee ze zes racerecords vestigden. In 1954 won coureur Joe Leonard het AMA Grand National Championship op een Harley, en H-D-racers zouden de volgende acht jaar de competitie domineren. In 1955 begon Harley-Davidson aan een zevenjarige zegereeks in de Daytona 200, met overwinningen gedeeld door Brad Andres, Johnny Gibson, Joe Leonard en Roger Reiman, allemaal op KR-modellen.

Jaren 1960
Dit was een sterk decennium in Daytona. Alleen al in 1960 reed de top 14 van de Daytona 200 allemaal op Harley-Davidson KR-modellen – met Brad Andres die de eerste plaats pakte. Ralph White kwam in 1963 op hetzelfde evenement als winnaar uit de bus op zijn 750 KR. In 1964 won Roger Reiman het AMA Grand National Championship en behaalde hij ook zijn eerste opeenvolgende overwinningen in de Daytona 200. Bart Markel leidde H-D naar de eerste plaats in de AMA GNC in zowel 1965 als 1966, gevolgd door Mert Lawwill in 1969. Cal Rayborn begon ook aan een reeks opeenvolgende overwinningen in de Daytona 200, vanaf 1968, met de ambitie om nog sneller te gaan op de Bonneville Salt Flats. Lees hier meer over zijn jacht op snelheid.

---

Trefwoorden: